الشيخ باقر شريف القرشي ( مترجم : سيد محمد صالحى )

56

حياة الامام علي بن موسى الرضا ( ع ) ( پژوهشى دقيق در زندگانى امام رضا ع ) ( فارسي )

قطع نمىكرد . مانع كسى كه مىتوانست احسان كند ، نمىشد . پايش را جلوى كسى كه پيش او حضور داشت ، دراز نمىكرد . هيچ‌گاه به چيزى تكيه نمىداد مادامىكه اصحابش اين كار را نمىكردند ، يا خدمتگزارانش را با نام بد صدا نمىزد . آب دهان به زمين نمىانداخت و هرگز بلند نمىخنديد و خنده‌هايش بيشتر شبيه لبخند بود . هنگامى كه براى غذا خوردن مهيا مىشد ، تمام ملازمان و دربانان و مهتران هم به غذا خوردن مىنشستند . شبها كمتر مىخوابيد و بيشتر شب را از ابتدا تا انتها به خواندن نماز و قرآن صرف مىكرد ؛ و صدقه را بيشتر در شبهاى تاريك مىداد . « 1 » ( 1 ) جملات ذيل توصيفات اخلاقى بسيار عالى امام رضا عليه السّلام را آشكار مىكند : الف . از مردم رو بر نمىگرداند ، بلكه آنان را با گرمى و لبخند استقبال مىكرد . ب . هرگز سخن كسى را قطع نمىكرد ، بلكه اجازه مىداد تا او صحبت كند تا حرفش تمام شود . ج . از جمله اخلاق عاليهء او اين بود كه هيچ وقت پايش را جلوى مقامى كه با او نشسته بود ، دراز نمىكرد ، بلكه مؤدّب و منظّم مىنشست . د . مادامىكه معاشرين او تكيه نداده بودند ، بر چيزى تكيه نمىكرد . ه . هيچ يك از ملازمان و غلامانش را با نام بد صدا نمىزد ، حتى اگر آنها با وى بدرفتارى كرده بودند . و . نسبت به آنها تكبّر نشان نمىداد ، بلكه هنگامى كه براى غذا خوردن آماده مىشد ، با آنها مىنشست و غذا مىخورد . ز . بسيار نماز مىخواند و شب را با نماز خواندن و تلاوت كتاب خدا

--> ( 1 ) حياة الامام محمد الجواد ، ص 37 .